De Ontwikkelde Heks

We zien het woord ontwikkeling als een synoniem voor groei en denken dat groei gelijk staat aan meer. In de spirituele wereld – waar groei, ontwikkeling en zelfontplooiing één van de belangrijkste dingen in het leven zijn – zijn we altijd op zoek naar meer. Meer informatie en kennis, meer mediteren, meer yoga. We willen meer balans, meer rust, meer tijd voor onszelf. Mooie doelen, maar altijd meer, meer, meer. Maar vinden we werkelijk balans wanneer we altijd zoeken naar meer? Gaat dagelijks mediteren ons rust brengen als dit gewoon nog een punt is op je to-do lijst?

We voelen drang om onszelf te bewijzen. Op werk, in ons sociale leven én in ons spirituele leven. Als je een beetje serieus genomen wil worden als spiritueel persoon moet je toch wel de betekenis van tarotkaarten weten, een beetje astrologie kennen, graag even zo kunnen zeggen welke kruiden waarvoor zijn, je verdiept hebben in sjamanisme, paganisme, Scandinavische folklore… Meer, meer, meer. En graag ondertussen wel ook authentiek en dicht bij je kern zijn.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben er een beetje klaar mee. De wens elke ochtend te mediteren en nog een beetje rekken en strekken om mijn yogamat bracht me helemaal niet meer rust en balans, juist meer stress. Ik wilde gewoon met een kop koffie even naar buiten zitten staren voordat ik naar werk ging. En het verlangen naar groei zorgde er alleen maar voor dat ik zoveel tegelijk wilde leren, dat ik in tien boeken een beginnetje had gemaakt om vervolgens te overweldigd te raken en nog niets nieuws geleerd te hebben.

We zien het woord ontwikkeling als een synoniem voor groei, maar wat als het dit helemaal niet is? Wat als ontwikkeling, ont-wikkeling is. Afwikkeling. Wat als we eigenlijk een soort mummies zijn, die gewoon de lagen van verband moeten afwikkelen? Niet meer, maar minder. Dan zouden we wanneer we meer rust verlangen niet meditatie aan onze agenda toevoegen, maar iets uit onze agenda weghalen. Dan zouden we onze prioriteiten op een rijtje krijgen en kijken waar we het onszelf gunnen om eens ‘nee’ te zeggen en werkelijk rust te nemen. Dan zouden we accepteren dat we ook zonder kennis van astrologie hartstikke spiritueel kunnen zijn. Dan zouden we misschien eens werkelijk een stap zetten richting onze kern.

Want je komt niet bij een kern door meer toe te voegen. Je zou niet vrachtwagens vol zand gaan storten als je de kern van de aarde wil  bereiken, dus waarom zou je dat wel bij jezelf doen? Ik zeg minder, minder, minder.  Kijken naar wat minder kan. Minder stressen, minder van jezelf verlangen, minder dingen doen die je niet interesseren. Niet een to-do lijst maken, maar een to-don’t lijst. Ik zet vandaag in elk geval een dikke streep door mijn to-do lijst en ga lekker naar buiten. En jij?IMG_0264 copy

Advertenties

de opgebrande heks

Het is lang geleden dat ik hier iets heb geschreven. Echt LANG. Ik durf niet eens te kijken hoe lang. Ik heb een tijd getwijfeld of ik hier zou vertellen waarom het zo lang stil is geweest van mijn kant, om verschillende redenen. Maar ik geloof dat we méér open en eerlijk delen nodig hebben in de wereld, niet minder. Dus bij deze…

Afgelopen oktober kreeg ik een burn out. Met een nieuw huis, een puppy en grootse plannen voor de toekomst kon het leven niet mooier zijn en tóch een burn out. Ik had zelf verwacht dat je bij zoiets als een burn out de druppel kan herkennen die de emmer deed overlopen. Dat je heel precies aan kan geven wanneer het te veel werd en je het niet meer aan kon. Dit was echter helemaal niet zo. Zoals ik al zei, er waren mooie dingen aan de gang. We hadden ein-de-lijk een nieuw huis en konden ons geluk niet op. Op werk was ook alles oké. Ik had leuke klassen, was een stuk georganiseerder bezig dan typerend voor mij en had toffe projecten in het vooruitzicht. Oké, ik was wel wat moe (soms best wel heel erg), maar dat hoort bij chronische vermoeidheid, toch? Dus toen ik op een donderdagochtend in oktober fris op stond en vervolgens heel chill koffie zat te drinken voelde ik me helemaal klaar voor de dag. En toen kreeg ik een paniekaanval, wat het begin zou zijn van een paar maanden niet werken. Nu, in retrospectie, kan ik zien dat de spanning al maanden aan het opbouwen was, als een elastiek wat je steeds iets verder uitrekt. Alleen had ik dit niet in de gaten totdat het elastiek knapte. Terugkijkend op de maanden van opbouwing kan ik nu wel de tekens zien dat dit eraan zat te komen. Ik had al maanden steeds onverklaarbare buikpijn, ik sliep in het weekend opeens echt lang uit (helemaal niets voor mij!) en nog veel meer kleine dingetjes.

Nu, heel wat maanden verder, ben ik weer aan het werk. Het stelt niet veel voor – een paar uurtjes per week – maar het is fijn weer langzaamaan terug te keren naar een ‘normaal’ leven. Misschien is een elastiekje wat je uitrekt niet het beste symbool. Het is meer als een plank waar je steeds meer stenen op stapelt, totdat de plank het gewicht niet meer aan kan en breekt. Je kan de plank weer maken, namelijk. Je kan ‘m zelfs sterker maken dan hij ooit is geweest. Maar je zal altijd de scheur zien van waar de plank gebroken is. Dat is niet erg, dat is juist goed. Want die scheur kan je helpen herinneren nooit meer zoveel stenen op de plank te leggen als eerst.

Ik kan deze situatie, de burn out, dan ook niet als iets negatiefs zien. Tuurlijk is het geen pretje, maar ik heb dingen geleerd de afgelopen maanden die ik zonder deze burn out misschien nooit zou hebben geleerd.Ik heb in de afgelopen maanden geleerd dat ik meer aankan dan ik eigenlijk dacht. Met chronische vermoeidheid is het soms moeilijk om te weten waar je grenzen liggen, maar de afgelopen maanden heb ik regelmatig versteld gestaan over wat me wel en niet moe maakte. Ik deed soms dagenlang veel meer dan ik dacht te kunnen zonder moe te worden, terwijl andere dingen juist heel veel energie vroegen. Ik heb nu echt de kans gehad meer de onderzoeken waar precies die grenzen van mij liggen en dat ga ik nu echt niet meer vergeten. De neiging die je hebt (en het advies wat je vaak krijgt) is het rustiger aan te doen. Je bent moe, dus doe minder. Maar soms is dat helemaal niet het antwoord. Soms is het niet minder, maar anders wat je nodig hebt. Soms zelfs meer!

Ik ga niet terug naar hoe het was. Ik ga de dingen opzoeken die energie geven in plaats van kosten. Ik heb al veel super toffe ideeën, maar ik neem de tijd. Voor nu richt ik me vooral op weer reïntegreren op werk (en vooral weer met plezier naar werk gaan) en de simpele dingen in het leven, zoals buiten zijn, goede boeken lezen, en schrijven. En koffie drinken in Harry Potter legging’s. Blije dingen 😉

IMG_9876.JPG

The Red Tent – Anita Diamant

the red tent

 

In het bijbelboek Genesis wordt, onder andere, het verhaal van Jacob en zijn zonen vertelt, met slechts een hint naar zijn enige dochter. In The Red Tent vertelt Anita Diamant het verhaal van deze dochter, het verhaal van Dinah.

Dinah werd geboren van Jacob’s eerste vrouw en is, naast vele zonen, zijn enige dochter. Elke donkere maan, wanneer ze menstrueerden, kwamen de vrouwen van Jacobs stam samen in de rode tent. Hier hoefden ze niets, behalve samen zijn, verhalen delen en – in geheim – hun eigen godinnen aanbidden. In The Red Tent lees je alles vanuit het oogpunt van Dinah, maar leer je – door de verhalen van haar moeder en tantes – ook over de tijd voor haar geboorte. Je leest over haar tijd met haar familie en hoe vervolgens hun wegen zich scheiden. Je leest over het geweld, de pijn die haar wordt aangedaan. Over de liefde die ze deelt en hoe haar sterkte wil zorgt dat je altijd weer op beide benen terecht komt. Je leest over haar veerkrachtigheid en haar kwetsbaarheid.

The Red Tent is een eindeloos meeslepend boek waarin je de sisterhood voelt die de vrouwen met elkaar de delen. Je voelt de hoop en hopeloosheid, de liefde en de woede. Alhoewel ik zelf helemaal niet een fan ben van romans (fantasy all the way), kon ik dit boek niet wegleggen. Ik ging er helemaal in op en het deed iets met me. Voor mij laat Dinah’s verhaal vrouwelijkheid van alle kanten zien.

Ik ben overduidelijk niet de enige die geraakt werd door dit boek. Na het uitkomen van het verhaal werden er al snel overal rode tenten gestart. Eerst in Amerika, maar al snel over de hele wereld. Vrouwen kwamen, en komen, samen tijdens de nieuwe maan om samen te zijn, verhalen te delen en – in sommige gevallen – godinnen te eren. Ik vind het prachtig dat iets wat al zo oud is, de rode tent, rechtstreeks tot de harten van de moderne vrouwen spreekt. Het is alsof dit boek je doet herinneren hoe het hoort te zijn, hoe we menstruatie horen te ervaren.

Ik kan niet anders doen dan je aan te raden dit boek te lezen. Zorg dat je er echt even lekker voor kan zitten en door kan lezen. Bijvoorbeeld op een regenachtige dag of tijdens een saunadag. Laat je meevoeren in de wereld van Dinah, de wereld van de rode tent.

Klik hier om meteen dit boek in het Engels te kopen! (<– link)

Of hier om dit boek in het Nederlands te kopen! (<– link)

 

 

 

 

 

 

 

de divinerende heks

 ‘Geloof jij nou écht in tarotkaarten enzo?’
‘Ja.’
‘Maar geloof jij dan dat die kaarten weten wat er in de toekomst gaat gebeuren? Of hoe een persoon zich voelt?’
‘Nou… nee.’

Dit gesprek heb ik echt al zo vaak gevoerd. Met mensen die mij persoonlijk kennen en opeens zien dat ik me met hekserij bezig houd, mensen die mij zien staan op een markt met mijn kaarten, enzovoorts. En ik snap dat het best verwarrend kan zijn, ook voor mensen die zich wél met spiritualiteit bezig houden, maar niet met tarotkaarten, pendels of andere vormen van divinatie. Waarom kaarten erbij pakken als je niet gelooft dat ze voorspellende gaven hebben? Wat is dan het nut?

IMG_1789

Waar het op neer komt is dat ik geloof dat ik (en jij, en werkelijk ieder ander persoon op aarde als je ervoor open staat) die ‘voorspellende’ kracht heb. Ik geloof dat alle antwoorden op alle vragen opgeslagen liggen in ons onderbewustzijn, onze hogere zelf of ergens in het universum. En wij kunnen, door een bepaalde state of mind in te zetten, bij deze antwoorden komen. Kan dit alleen door bijvoorbeeld tarotkaarten te gebruiken? Nee. Dus waarom dan toch die kaarten?!

Laten we het proberen met een analogie. Jij hebt in een grote pan liters verse thee gemaakt en wil dit overgieten in een fles. Nu kan je ervoor kiezen om die pan gewoon om te keren boven de fles en te hopen op het beste. Waar je dan waarschijnlijk mee eindigt is een aanrecht die overstroomt met thee, een natte grond, verspilde tijd en alles behalve een fles vol thee. Als je nu een trechter in die fles had gezet en daar in had gegoten had je waarschijnlijk een stuk succesvollere ervaring gehad. Thee in fles, schoon aanrecht, blijheid.

Voor mij – en velen met mij – zijn de kaarten, de pendel, de whatever, mijn trechter. Ze geven richting aan de informatie die binnenkomt en vertalen het tot iets wat ik kan begrijpen. Iemand die écht met tarotkaarten werkt en readings doet zal dan dus ook nooit kaarten voor je trekken en de tekst uit het boekje overschrijven. Het is (als het goed is) altijd een eigen interpretatie. Ik heb ooit een reading gedaan voor een tante en nicht en ik trok bij beide precies dezelfde kaarten in precies dezelfde volgorde. Toch was de reading voor beide compleet anders. Ik zag andere dingen in de plaatjes, voelde er andere dingen bij en, in general, had gewoon een heel andere ervaring.

Tuurlijk hebben kaarten en pendels, net zoals alles op deze wereld, hun eigen energie. Ik noem het altijd een persoonlijkheid. Hierdoor voelen we ons op verschillende momenten ook tot andere materialen aangetrokken. Maar degene die het ware divineren doet, werkelijk de boodschappen ontvangt en doorgeeft, dat ben jij.

IMG_1791

Meest sexy pendel ooit!

Herfstritueeltje: Voorbereiden op de winter

De dagen worden korter, de nachten worden langer. We horen, zien en lezen het nu overal. En oh, wat is het makkelijk om lusteloos te worden wanneer het buiten steeds langer donker is. Nu ben ik een echte zomerliefhebber, maar zelfs de grootste winterfan kan het soms lastig hebben deze tijd van het jaar. Natuurlijk is er zat fijn aan de koudere maanden: warme truien, grote koppen thee, kaarsjes… maar soms is het moeilijk je dat te herinneren als je écht op moet staan en het is nog donker.

Speciaal voor deze tijd van het jaar doe ik altijd een klein ritueeltje. Ik neem wat tijd om te kijken wat ik vast wil houden in de komende maanden, visualiseer wat voor soort winter ik wil hebben. Als een beer die zich voorbereid op zijn winterslaap, verzamel ik dingetjes die symbool staan voor wat ik wil deze winter en maak er een buideltje van. Om jullie een beetje te inspireren heb ik een soort fotoverslag-tutorial-ding gemaakt. Doe je mee?

❄ winterbuidel ❄

Bedenk van te voren wat jij nodig gaat hebben deze winter. Je kan hier gewoon over nadenken en keuzes maken, maar je kan er natuurlijk ook op mediteren of wat kaartjes leggen. Vind vervolgens kruiden, stenen en voorwerpen die symboliseren wat jij nodig hebt. Hieronder mijn keuzes voor wat inspiratie:

SAMSUNG CSC

Voor je buideltje wil je een leuk stofje, iets wat je een winters, maar toch fijn gevoel geeft. Ik vond zelf dit stofje heel warm en gezellig. Kies vervolgens wat kruiden die passen bij jouw intentie voor de komende winter. Ik koos;

⊳ Goud magisch zout
Zout voor haar zuiverende, beschermende en conserverende energie. Goud is de kleur van overvloed, dus dat is een leuke extra.

⊳ Braamblad
Braamblad zorgt bij inname voor een grondige inwendige schoonmaak, magisch heeft het dus een ondersteunende functie in loslaten. Gezien de winter een tijd is van loslaten wat je niet meer nodig hebt vond ik dit heel toepasselijk. Ook is braamblad een heel vrouwelijk kruid en staat het dus ook voor staan in je vrouwelijke kracht.

⊳ Lavendel
Lavendel is een heel rustgevend kruid. Voor mij is de geur heerlijk huiselijk en comfortabel. Perfect voor de koude maanden dus!

⊳ Roos
Oké, een bloem in plaats van een kruid, maar goed. Een gedroogd roosje voor romantiek. Heeft geen uitleg nodig, toch? 😉 

Ik deed er ook nog een veertje bij voor wat luchtigheid, omdat de winter altijd zo zwaar kan voelen en negatieve dingen vaak uitvergroot worden in deze tijd. Verder wil je nog een mooi koord hebben om straks je buidel mee dicht te knopen.

SAMSUNG CSC

Altijd goed, om buideltjes en heksenzakjes extra juju te geven, zijn edelstenen. Kies ook hier weer voor stenen die jouw intenties ondersteunen, of voor stenen die jou gaan geven wat jij nodig zal hebben. Ik koos;

⊳ rookkwarts
Een aardende en beschermende steen.

⊳ rozenkwarts
Rozenkwarts is dé steen voor (zelf-)liefde. Gezien het makkelijker is om negatieve gedachten te hebben in de winter kies ik voor deze steen om zoveel mogelijk vanuit liefde te blijven denken, spreken en handelen.

⊳ amethist
Amethist werkt ook ondersteunend bij loslaten en helpt bij spirituele ontwikkeling. 

SAMSUNG CSC

Verder kan je nog van alles toevoegen wat voor jou symbool staat voor iets wat je mee wil nemen de winter in. Echt alles mag, als jij maar weet waar het voor staat. Ik koos;

⊳ schildpadje
Ik koos voor dit schildpadje, omdat de schildpad mij helpt herinneren dat thuis is waar ik ben. Ook vertelt schildpad mij dat het oké is om een stap terug te nemen, het rustig aan te doen en regelmatig te rusten. Een representatie van je krachtdier is altijd een goed idee om toe te voegen. 

⊳ buddha
Deze buddha staat echt voor een intentie, regelmatig mediteren. Dat zijn echt van die dingen die erbij inschieten bij mij als de dagen zoveel korter lijken. 

⊳ geld
Voor een klein beetje extra financiële voorspoed voor een fijn weekendje weg in de winter.

SAMSUNG CSC

Doe alle dingen die je hebt verzameld in je stofje. Zeg bij elk ding wat je erin doet hardop waar het voor staat. Zit alles erin? Dan kan je je zakje dichtknopen. Je kan aan de buitenkant nog iets toevoegen. Ik koos dit jaar voor een heksensteen voor bescherming, vorig jaar had ik een dromenvanger om negativiteit te filteren. Kijk wat jij nodig hebt!
Bind vervolgens je zakje dicht en bezegel en activeer de magie met drie knopen.

Daarna kan je nog doen met je zakje wat goed voelt. Ik zegen de dingen die ik maak graag met de elementen. Ik haal het zakje dus door wat wierook voor lucht, over een kaarsje voor vuur, besprenkel het met zout voor aarde en druppel er wat water op voor water.

Et voilà! Jij bent winterklaar!

Big Magic – Elizabeth Gilbert

SAMSUNG CSC

Ik was een weekend weg. Alleen ik, in een huisje tussen het groen, met mijn meditatiekussen en een tas vol boeken. Dacht ik. Bij aankomst bleek echter dat ik mijn tas met boeken thuis had laten staan. De wanhoop nabij wilde ik eigenlijk gewoon meteen weer inpakken en naar huis. Want wat is een heerlijk ontspannen weekend weg zonder boeken? Gelukkig had ik nog wat logisch denkvermogen over en ben ik gewoon naar de dichtstbijzijnde boekenwinkel gereden. Het was een klein winkeltje, met een niet heel spannende collectie. Met een boek in handen – waar ik niet héél enthousiast over was – liep ik naar de kassa. En daar lag ze. Big Magic.

De prachtige kaft flirtte met me en ik besloot dat een beetje magic precies was wat ik nodig had, dus nam ik het boek mee. En wat ben ik blij dat ik die keuze toen heb gemaakt. Ik heb sindsdien dit boek nog vaak gelezen, helemaal of alleen sommige stukjes. Ik vind het echt een pareltje en een boek die haar naam eer aan doet. BIG MAGIC!

In Big Magic deelt Elizabeth haar kijk op creativiteit en inspiratie. Het boek bestaat uit persoonlijke anekdotes, haar wijsheden, dingen om te overpeinzen en ontzettend veel humor. Ze vertelt hoe zij gelooft dat ideeën een soort entiteiten zijn die niets liever willen dan tot leven gebracht worden. Zij zoeken daarom naar personen die ervoor kunnen zorgen dat ze een plekje op aarde krijgen. Het kan dus zijn dat een idee bij jou aan komt kloppen en dat jij – als je ervoor open staat – dit dus bewust kan ervaren. Ze vertelt over hoe jij kan kiezen met een idee aan de slag te gaan, wat er gebeurt als je dit idee vervolgens verwaarloosd en het fenomeen waarin meerdere mensen op hetzelfde moment met eenzelfde idee, theorie of product naar buiten komen.

Ze moedigt je aan om een creatief leven te leiden. Legt uit dat uitingen geven aan je creativiteit voor jezelf is en niet voor anderen, hoe je niet hoeft te lijden voor je kunst en hoe je ook niet per se van je kunst moet verwachten dat het genoeg geld voor je verdient om van te leven. Ze vertelt over hoe je creatief kan leven zónder kunst te maken en hoe je om kan gaan met de angst die steeds weer om de hoek komt kijken.

Al met al probeert Elizabeth je te overtuigen van hoe een creatief leven en mooi leven is, en een leuk leven. Ik heb zelf regelmatig hardop gelachen en was af en toe ook echt geraakt door haar woorden. Haar geweldige personaliteit schijnt echt door in haar verhaal en het is bijna alsof ze haar boodschappen rechtstreeks in je oor fluistert. Ik kan niet anders dan eindeloos positief zijn over dit boek en ik pas de lessen die ik ervan geleerd heb nog regelmatig toe.

Koop dit boek hier in het Nederlands…

of vind het hier in het Engels! (links!)

De Gebalanceerde Heks

IMG_0935

Balans is niet makkelijk te vinden, maar met wat moeite kan jij jouw stenen perfect stapelen. 

Leven met het ritme van de natuur; één van de grote speerpunten van het hekszijn. Nieuwe projecten starten in de lente, volop de vruchten plukken in de zomer, de balans opmaken en besluiten waar je wel en niet mee verder gaat in de herfst en in alle rust bezinnen in de winter. Dit is natuurlijk vrij lastig om toe te passen op bepaalde zaken zoals je werk en gezin. Maar er zijn bepaalde aspecten van je leven waar je dit wel op toe kan passen. Soms, wanneer je een eigen bedrijf hebt of a little something on the side zoals Heksen in het Wild (nog) voor mij is, heb je iets meer vrijheid om naar die ritmes te leven. Maar wat als dat wat het seizoen voorschrijft nu even helemaal niet passend is?

Ik zit opeens boordevol ideeën. Nieuwe dingen hier op de site, een nieuwe rubriek (reviews van spirituele boeken bijvoorbeeld), inspiratie voor een Rite of the Womb 2.0, enzovoorts. Ook in mijn persoonlijk leven merk ik dat ik weer meer zin heb nieuwe dingen te ondernemen, wat actiever te zijn. Dit staat recht tegenover het idee van waar de natuur nu mee bezig is. Zo rond Mabon is de tijd van rust ná actie en maken we ons klaar om meer naar binnen te treden terwijl de dagen donkerder worden. En ik heb juist zin om naar buiten te treden. Meer van mezelf met jullie te delen. Live video’s maken voor Facebook. Activiteiten te organiseren. Zou ik dit dan dus niet moeten doen? Zou ik die inspiratie, ideeën en verlangens in een schriftje moeten schrijven en deze moeten laten liggen tot komende lente?

Ik geloof wat Elizabeth Gilbert zegt in haar boek Big Magic. Ideeën komen bij jou aankloppen en jij kan in dat moment kiezen om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen. En wanneer jij ‘ja’ zegt, moet je ook iets met dit idee doen. Als je het idee aanneemt – en vervolgens in een la legt om stof te vangen – zoekt dit idee na een tijdje een nieuw persoon om gemanifesteerd te worden.

En misschien is meer activiteiten doen voor mezelf juist wel perfect nu. In deze tijd rondom Mabon draait het allemaal om balans. Ik denk dat de dingen die ik nu onderneem juist passen bij een mooiere balans in mijn leven. Niet alleen werken, eten en slapen, maar mijn nieuwsgierigheid volgen. Dingen doen die ik spannend vind. Het maakt me blij, enthousiast en gelukkig. En iets wat die dingen bij je losmaakt kunnen nooit fout zijn, toch?