De verdwaalde heks

Hoe ik mijn weg weer terug probeer te vinden naar mijn spiritualiteit.randje-hihw-1

Ondertussen alweer een hele tijd geleden was ik in plaats van een heks in een coven plots een solitaire heks. En weet je wat? Dat vind ik best verdomd lastig. Ik merkte steeds meer dat ik het lastig vond zelf dingen te ondernemen. Gedeeltelijk omdat mijn minuscule appartementje zich niet echt leent voor degelijke rituelen, maar voornamelijk omdat ik het gewoon lastig vind alleen. Ik mis de opbouwende energie van samen zijn, het delen van de inzichten tijdens meditatie en de verschillende visies die samenkomen tot één geheel.

Dit, de dagelijkse rompslomp en de eigenschap dingen te vermijden als ze lastig worden bracht me waar ik nu ben. En dat is verre van een heks. Ik mediteer niet meer, voer geen rituelen meer uit en mijn edelstenen liggen eigenlijk alleen maar mooi te zijn. Ik ben me amper nog bewust van de fasen van de maan en alhoewel ik nog steeds graag in de natuur ben, voel ik haar niet meer in mij.

Natuurlijk besef ik me dat een heks zijn, of spiritualiteit, veel meer zit in wie jij bent van binnen dan in de dingen die je doet. Maar fysiek met iets bezig zijn helpt mij te ontdekken wie ik ben van binnen. Het helpt me met verwerken, inzichten verkrijgen en te ontwikkelen. Voel mijn gevoel sta ik dus al een hele tijd stil.

Ik ging dus op zoek naar een manier om mijn spiritualiteit weer te integreren in mijn dagelijkse leven. Ik voelde alleen dat ik heel moeilijk afstand kon nemen van die eerder genoemde dagelijkse rompslomp. Dus besloot ik de twee te combineren. Een paar jaar terug kreeg ik een agenda van een vriendin waarin met symbooltjes werd aangegeven welke handelingen te het beste kon ondernemen volgens de stand van de maan. Wanneer je bijvoorbeeld het beste je planten water kon geven, wanneer het extra belangrijk is om gezond te eten en wanneer je het best je haar kan laten knippen. Dit leek mij een geweldige manier om het werken met de maan weer toe te laten in mijn dagelijks leven.

10488153_786280108071243_8424135252588923427_nEigenlijk draag ik de maan altijd een beetje bij me.
(foto door Gerard Wheely)

Die agenda is nu natuurlijk helemaal niet relevant meer, dus richtte ik me tot de beste raadgever van een heks. Het internet. Ik vond deze maankalender van Rythm of Nature waarin met symbolen wordt aangegeven wat de beste maanstand is voor o.a. je haar knippen en verven, maskers opbrengen, en het werken met essentiële oliën. Zoals je kan zien is vandaag een geweldige dag om je haar te laten knippen, dus drie keer raden wat ik heb gedaan vanochtend?

Of het daadwerkelijk verschil maakt, geen idee. Maar het is in elk geval prettig om (weer) bewust bezig te zijn met de invulling van mijn dag met behulp van de maan. En ik moet zeggen, de maan beweegt zich nu naar het punt waarop het een ideaal moment is om je haar te verven en mijn blondeer pakte gisteren wel héél goed. Op de dag dat het ideaal is om haar te verven gaan we er een nieuw kleurtje in zetten, dus ik ben benieuwd! Keep you posted! 

Dus, ik ben een beetje verdwaald. Maar zelfs een verdwaald iemand is nog ergens naar op weg. En soms moet je even de weg kwijt zijn, zodat je weer een nieuwe routekaart kan maken.

Talk to me; wat doen jullie om je spiritualiteit een plekje te geven in je dagelijkse leven?

Advertenties

2 gedachtes over “De verdwaalde heks

  1. JoJo zegt:

    Ik ervaar de laatste maanden ongeveer hetzelfde als jij. In het najaar en en de winter (volgens onze standaard kalender en jaargetijden 😉 ) voel ik me veel beter in balans, verbonden met de natuur, de maan, de energie, het alles.

    Vanaf maart ongeveer ben ik ook beetje de weg kwijt en wordt mijn spirituele pad overwoekerd door dagelijkse beslommeringen, problemen en toestanden buiten mijzelf maar wel ik wel in meegesleurd word en ben ik mijn verbinding en balans ook een beetje kwijt.

    Ik accepteer het maar als de fase van dit jaar waarin we ons bevinden, zodra de dagen weer korter worden en we weer richting najaar gaan trekt het vanzelf weer wat meer aan.

    Like

    • Kimberley - Heksen in het Wild zegt:

      Oh, wat bijzonder! Maar dan zit er in elk geval een soort golvende beweging in, dat is wel mooi. En soms kan je inderdaad niet meer dan accepteren hè?
      Normaal gesproken voel ik me juist in het voorjaar veel meer verbonden, simpelweg omdat ik dan ook meer buiten kom.
      Mooi wel, ben nu al benieuwd naar wat het najaar je dan gaat brengen ;-).

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s