De Drijvende Heks

Het is alsof we in ons leven een fundering maken van vertrouwen. Een stevig stuk beton in een oceaan. Steeds meer werken we daaraan, vullen we het bij, verstevigen we het. Dit doen we met het vertrouwen wat wij in anderen hebben; onze vrienden, familie, collega’s en het vertrouwen wat wij van hen ontvangen.

En dan kan er plots iets gebeuren waardoor een stuk van die fundering afbreekt. Het scheidt zich van de rest en drijft langzaam de open zee op. Je vertrouwen is geschaad. In dat moment heb je twee keuzes. Je kan ervoor kiezen mee te drijven met dat losgebroken stuk. De open zee op, waar je golven met je doen wat ze willen. Hier kan je het slachtoffer zijn. Je kan om je heen slaan, schelden en vooral geen enkele verantwoordelijkheid voor de situatie nemen. En ondanks dat je compleet stuurloos de woeste baren opdrijft is dit alsnog de makkelijke keuze om te maken. En dat ene stukje wat wegdrijft, die wil ook dat je meegaat. Die schreeuwt naar je op hem te landen. En jij wil het ook. Gewoon drijven, stilstaan in de tijd, en je volledig overgeven aan je zelfmedelijden.

rock-house-ocean

Je andere keuze is kiezen voor het stuk fundering wat nog over is. Want zelfs zonder dat ene stukje, is het nog steeds een prima fundering. Dit stuk roept je echter niet, nodigt je niet uit. Dit stuk vertelt je dat als je hier land, je hier bewust voor moet kiezen. Je moet bereid zijn eerlijk naar de situatie te kijken en jezelf af te vragen wat jij zou hebben gedaan. Je moet bereid zijn te accepteren wat je eigenlijk niet wil accepteren. Je moet vooruit willen kijken in plaats van achterom. Je moet oog in oog durven te staan met je pijn, verdriet en onzekerheden.

Maar uiteindelijk is dat de enige keuze die de moeite waard is, de keuze die jou uiteindelijk gelukkig zal maken. Die keuze is de keuze die het leven wil dat jij maakt. De hele reden voor de uitdaging voor je.

En dat ene stukje, dat blijft roepen terwijl het wegdrijft de zee op. En als je die roep beantwoordt is er bijna geen weg terug. Maar houdt vol. Zijn roep wordt steeds zachter en hij wordt steeds kleiner naarmate hij verder weg drijft. En dan opeens, op een dag, kijk je op. En dan zie je dat je dat stuk helemaal niet meer kan zien en horen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s